+ نوشته شده در سه شنبه
1391/02/12ساعت 17:46 توسط آرام
|
چند وقتيه حس شعر به طور كامل وجودم رو ترك كرده! گاهي ميام سر مي زنم به اين وبلاگ. تو قسمت مديريت. نظرها رو مي خونم. شعرهاي خودم رو. نمي دونم چرا به خودم مي خندم. آرامش شديدي دارم. حس خوشبختي و رضايت از زندگي فعليم. انگار هرچه به خوشبختي نزديكتر ميشم از شعر فاصله بيشتري مي گيرم. يادم نيست كي اما يكي به من گفته بود كساني كه دچار جنون ميشن يا سر از ديوانه خانه در مي آرن يا شاعر ميشن! اين روزها هي به اين حرف فكر مي كنم و مي خندم. هي به شعر فكر مي كنم و حسي براي سرودن ندارم. نمي دونم آيا روزي زني خواهم شد كه بايد بشم؟ من حس مي كنم با آرامش و خوشبختي اي كه در زندگي فعليم دچارشم، با اين منطق آرام و حساب شده نسبتي ندارم. نمي دونم دلم مي خواد تمام عمرم همين رويه رو طي كنم يا نه. نمي دونم آرزو كنم زندگيم همينطور پيش بره يا نه. فقط مي دونم در حال حاضر "اي كاش" برام معني نداره. اونجوري هستم كه مي خوام. قلبم نمي لرزه و نمي ريزه زير پام. مضطرب نيستم. همه چيز سر جاي خودشه. من سر جاي خودمم.
+ نوشته شده در چهارشنبه
1391/01/16ساعت 20:42 توسط آرام
|
یک حال خوبی دارم
این روزها که درونم آرام است...
ادامه مطلب+ نوشته شده در جمعه
1390/10/23ساعت 22:39 توسط آرام
|
